Apocalyps te D☼el

Apocalyps te Doel,
(Op barokke wijze)
.
Laatst nog, zo lijfelijk en nat ‘Ten afscheid’ geroepen,
met open gespatte vuist de tafel gespleten, een wenteling
in een zee zonder adem, te water gelaten.
.
Laatst nog de vochtige velden bezocht, broedplaatsen
vol insecten, zwermen kwetsende prikkeldraad rond een
ingesleten opera waarin alles zing- zang- zoemend stierf.
.
Laatst nog het onheilspel van vroomheid, de kille wetten
in slaapzalen zo genadeloos gekomen op saaie dagen,
het hooglied aan gekneusde hemelen, blauw betegeld.
.
Laatst nog in Kunstloosland de woestijnen met horrelvoet
en verminkte hand. Aan het blikkerige licht gewent, tot
minder dan een schaduw uitgehakt, met ijs in het haar,
het hoofd in de nek, een bajonet, het gevest in de borst gedreven.
.
Laatst nog de condensdamp van adem rond een gapende mond
in duistere spleten. Buiten de sneeuw als ijskoude witte suiker
op bevroren aarde en brokkelige ledematen, het gedreun
van een celdeur in een glinsterende winter.
.
O gebieders van oorlogsweelde in de stank van een ingewand
met als stuitend bewijs de ijsbloemen aan de binnenkant,
het smeltwater van stuifsneeuw op de lippen.

.

Frank De Vos, Dorpsdichter Doel 2009 – 2011

.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder artivism, D☼EL

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s